Dwanaście żyć
Daniela Chodowieckiego
Gdy Johann Wolfgang Goethe odwiedził Berlin w 1778 roku jedyny raz w życiu, omijał niemal wszystkich znanych artystów i pisarzy, poza jednym, którego szczególnie cenił i odwiedził dwukrotnie: ilustratora Daniela Nikolausa Chodowieckiego (1726–1801). Jego rysunki błyskawicznie zdobywały popularność. Dzięki ilustracjom książkowym Chodowiecki stał się prawdziwą gwiazdą rozwijającego się rynku wydawniczego. Ponad 4000 zachowanych prac świadczy o jego zdumiewającej produktywności. Już za życia powstawały katalogi jego dzieł, cesarz Józef II gromadził jego grafiki i pytał artystę o rzadkie egzemplarze.
Za tą sławą kryje się niemal niewiarygodna historia życia. Młody człowiek, który w wieku 17 lat uciekł z ubóstwa w Gdańsku do Berlina i początkowo był kupcem. Autodydakta, który dopiero późno odkrył grafikę, po czterdziestce odniósł przełomowy sukces, a ostatecznie został dyrektorem Akademii Sztuk Pięknych. Był znaczącą postacią francuskiej społeczności, cenionym ekspertem w dziedzinie sztuki i ojcem artystycznej dynastii, w której również córki zarabiały na życie sztuką. Jego biografia jest tak obszerna, że można odnieść wrażenie, iż przeżył dwanaście żyć.
Dziś Chodowiecki rzadko wzbudza zachwyt. Uważany jest za nudnego, staroświeckiego i sztywnego. Wystawa chce obalić te stereotypy i zaprasza z okazji jego 300. urodzin do ponownego odkrycia jednego z najbardziej fascynujących artystów XVIII wieku.
Wystawa jest częścią międzynarodowego roku jubileuszowego „Chodowiecki 300“.
