Anna Seghers
Ich will Wirklichkeit
(Chcę rzeczywistości)
Listy miłosne do Rodiego
1921 – 1925
„Nie gniewaj się, że tak dręczę Cię pocztą, lecz gdy nie mam od Ciebie wiadomości, nie jestem zdolna do czegokolwiek.“ – Netty Reiling, 1921
Gdy wnuk Anny Seghers, Jean Radványi, porządkował rodzinne archiwa, natrafił na pudełko, a w nim na coś zupełnie nieoczekiwanego: ponad 400 listów, które jego babka Netty Reiling (Seghers nie posługiwała się jeszcze wówczas swoim pseudonimem artystycznym) pisała do swojego przyszłego męża László Radványiego. W ten sposób odkryto nieznany dotąd fragment wczesnego życia jednej z najważniejszych niemieckich pisarek XX wieku.
Listy miłosne do Rodiego, bo tak nazywała swoją wielką miłość przez całe życie, opowiadają o głębokim uczuciu, wątpliwościach i artystycznym przebudzeniu. Ukazują młodą kobietę zmagającą się z oczekiwaniami społecznymi oraz ze sprzeciwem własnej rodziny wobec jej związku z pochodzącym z Węgier studentem László Radványim; kobietę, która szuka swojej drogi jako pisarka i jest gotowa walczyć o swoje uczucia i przekonania.
Listy te odsłaniają czas powojennej dezorientacji po I wojnie światowej oraz narastającego nacisku zewnętrznych okoliczności, zanim katastrofa XX wieku miała wszystko odmienić. Jednocześnie ukazują Annę Seghers jako młodą kobietę pełną energii, pasji i wielkich nadziei. Nigdy dotąd nie poznano jej w tak prywatnym świetle jak w tych listach. Jutta Hoffmann ożywia emocjonalne i literackie bogactwo tej dotąd nieznanej korespondencji. To wieczór o odwadze kochania i odwadze pisania.
Jutta Hoffmann od wczesnych lat 60. nieustannie zachwyca swoimi kreacjami filmowymi i teatralnymi. Współpracowali z nią najwybitniejsi reżyserzy filmowi i telewizyjni, m. in. Frank Beyer, Herrmann Zschoche, Thomas Langhoff oraz wielokrotnie Egon Günther, z którym przez wiele lat tworzyła bliski i niezwykle owocny duet artystyczny. Za rolę Margit w filmie Egona Günthera Der Dritte otrzymała w 1972 roku Srebrnego Lwa dla Najlepszej Aktorki na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji. Jej role w inscenizacjach Ruth Berghaus, B. K. Tragelehna, Benno Bessona, Petera Zadeka czy Einara Schleefa świadczą o jej mistrzostwie i należą do najważniejszych wydarzeń w historii niemieckiego teatru.
Prawa do publicznej prezentacji: © Aufbau Verlage GmbH & Co. KG, Berlin
