Sebastian Felix Ernst,
Sabine Scho,
Theresa Stroetges
(Golden Diskó Ship)

Sebastian Felix Ernst mieszka i pracuje w Berlinie. Architekt i projektant jest założycielem E R N S T Office for Architecture. Wcześniej był współzałożycielem i do 2019 r. członkiem FAKT Architekten. Jego twórczość łączy w sobie elementy architektoniczne, pracę akademicką i artystyczną. Ernst zgłębia tematykę m. in. produkcji przemysłowej, designu opartego na regułach i projektowania urbanistycznego, zajmuje się również problemami i potencjałem współczesnej produkcji masowej na całym świecie, jej normami i standardami oraz podejściem do architektury.

Autorka i fotografka, Sabine Scho, mieszkała od 2006 do 2014 r. w São Paulo, obecnie w Berlinie. Wszystkie jej teksty poruszają aspekty fotografii, rysunku i obrazu. Ostatnie publikacje: „Tiere in Architektur“ (KOOKbooks, 2013), „The Origin of Senses“ razem z Andreasem Töpferem (Muzeum Przyrodnicze w Berlinie, 2015). Wyróżnienia: m. in. Niemiecka Nagroda w dziedzinie Nature Writing (2018). Profesura gościnna w Niemieckim Instytucie Literatury w Lipsku 2018/19.

Theresa Stroetges (Golden Diskó Ship) jest muzykiem i artystką dźwiękową, mieszka w Berlinie. Otrzymała m. in. stypendia na pobyty we Francji, Portugalii, na Litwie i w Indiach. Swoje projekty muzyczne Golden Diskó Ship, Soft Grid i Epiphany Now zaprezentowała na żywo w całej Europie i na świecie. We współpracy z artystkami i artystami działającymi w zakresie sztuki performance, tańca, live poetry, wideo, filmu i instalacji szuka możliwości przełamania konwencjonalnych metod prezentacji i granic gatunkowych.

Palazzettino — Dom dla boksera (2021)

Instalacja architektoniczna i dźwiękowa

W walce i architekturze zawsze zwycięża siła ciężkości. Gdy w 1885 r. odkopano w Rzymie, na południowym wzgórzu Kwirynału, jedną z rzadkich antycznych rzeźb z brązu, przedstawiającą boksera, miało się wrażenie, «jakby budził się znowu do życia po długiej przerwie w walce.» Obarczony ciężarem wciąż czeka na siedząco na swoją kolejną walkę. Z kolei Palazzetto dello Sport, zbudowany z 1620 prefabrykatów przez Piera Luigiego Nerviego na Igrzyska Olimpijskie w roku 1960, zdaje się stawiać czoło grawitacji. Te dwie ikony Rzymu zostały ze sobą zestawione i umieszczone we wspólnym kontekście w formie architektury kopułowej, w 12 wierszach i ścieżkach dźwiękowych – to obecnie maksymalna liczba rund w boksie zawodowym. Wewnątrz Małego Pałacu Sportu, opartego na żelbetonowych podporach, bokser otrzymał od Kwirynału nowy dom w instalacji dźwiękowo-poetyckiej, który między klatką a schronem narzuca pytanie: Kiedy mogę znowu / powalczyć czy muszę / już teraz znowu?

Instalacja, Architektura/Palazzettino: Sebastian Felix Ernst - ERNST office for architecture
Koncepcja i wiersze:  Sabine Scho
Ścieżki muzyczne:  Golden Diskó Ship

W ramach projektu ukaże się publikacja książkowa z płytą CD w wydawnictwie Verlag Hatje Cantz, wydana przez Akademię Niemiecką w Rzymie Villa Massimo:

Dom dla boksera / Casa per un Pugile / House for a Boxer
Sabine Scho / Sebastian Felix Ernst / Golden Diskó Ship

Z esejem, wierszami, zdjęciami z Palazzo Massimo przedstawiającymi boksera z brązu, Międzynarodowy Tytuł World Boxing Council (WBC) przyznawany przez klub bokserski San Lorenzo w kategorii superpiórkowej w Rzymie 2020, z Palazzettino i jego budowli, z rysunkami, modelami i historycznymi zdjęciami Palazzetto dello Sport Piera Luigiego Nerviego z archiwum MAXXI, z oryginalnym materiałem dźwiękowym z zawodów bokserskich i treningów oraz wczytanymi wierszami.

 

  • Konfiguracja testowa, Tempelhofer Feld (2021)

    Konfiguracja testowa, Tempelhofer Feld (2021)

    Video 3’5’’, Christina Kerber

    czytaj więcej
  • Villa Massimo gościem Pałacu Neuhardenberg

    Villa Massimo gościem Pałacu Neuhardenberg

    Laureaci renomowanej Rome Prize 2019/2020 zaprezentują prace na wystawie, w spektaklach i koncertach od 4 września do 31 października.

    czytaj więcej