Dagmar Manzel und Frank Schulte

Mein Liederbuch
(Mój śpiewnik)

autorka: Dagmar Manzel
przy fortepianie: Frank Schulte

„Każdy potrzebuje odrobiny tęsknoty do szczęścia.“
Friedrich Hollaender

„Już jako dziecko zachwycałam się piosenkami lat dwudziestych, wywoływały we mnie coś w rodzaju małej tęsknoty, która w końcu, wiele lat później, zaprowadziła mnie na scenę w roli piosenkarki“, opowiada Dagmar Manzel o swoim zestawieniu znanych piosenek z okresu Republiki Weimarskiej, które zrobiły furorę na deskach teatru rozmaitości, kabaretu i operetki i zapadły w pamięć pokoleń, jak Irgendwo auf der Welt czy Ick wunder´ mir über jar nischt mehr.

Zbiór piosenek pochodzi z wczesnych wspomnień dziecięcych aktorki i piosenkarki, która dorastała na krańcu wielkiego miasta nad jeziorem Müggelsee. Przywołane z minionych lat, niezapomniane melodie i teksty Friedricha Hollaendra, Mischy Spoliansky’ego, Waltera Mehringa, Bertolta Brechta i in. skomentowała własnymi, bardzo osobistymi słowami. Przy czym stale odczuwalna jest tęsknota pannicy z dużego miasta, jak ją opisał Kurt Tucholsky: „Ja, das möchste: Eine Villa im Grünen mit großer Terrasse, vorn die Ostsee, hinten die Friedrichstraße; mit schöner Aussicht, ländlich-mondän, vom Badezimmer ist die Zugspitze zu sehn – aber abends zum Kino hast dus nicht weit …“