Liebes Leid und Lust

teksty: Irène Némirowsky
czytają: Claudia Michelsen
i Sylvester Groth

przygotował: Gerhard Ahrens

„Wann würde man aufhören zu kämpfen, sich zu zerfleischen, und anfangen, einander Gutes tun zu wollen?"
Kiedy zaprzestanoby walczyć, rozszarpywać się, a zaczęto z chęcią czynić nawzajem dobro?

Irène Némirovsky

Irène Némirovsky była jedną z wybitnych francuskojęzycznych pisarek okresu sprzed II wojny światowej. Urodzona w 1903 r. w Kijowie, córka rosyjskiego bankiera, przeprowadziła się z rodziną do Paryża w czasie rewolucji październikowej. Dzięki swojej powieści „David Golder“ stała się w 1929 r. z dnia na dzień gwiazdą paryskiej sceny literackiej i odnoszącą sukcesy autorką lat 1930-tych. Po wkroczeniu do kraju niemieckich oddziałów w 1940 r. musiała uciekać razem z mężem i obiema córkami na francuską prowincję. Ze względu na pochodzenie żydowskie otrzymała zakaz publikacji, w lipcu 1942 r. została aresztowana, kilka tygodni później zmarła w Auschwitz. Zapomniane przez długi czas dzieła pisarki Némirovsky zostały dopiero w ostatnich latach odkryte na nowo.

Czytanie łączy sceny z powieści Irène Némirovsky. W Les Feux de l'automne szkicuje przekonująco obraz Paryża od przedednia I wojny światowej do wybuchu II wojny światowej. Z kolei obraz rodzajowy Gorąca krew pozwala dogłębnie zapoznać się z życiem na francuskiej prowincji lat 20-tych i 30-tych XX wieku. Czytanie uzupełnią fragmenty utworu pochodzącego z bogatej twórczości autorki pt. Deux, psychogramu małżeństwa, które po początkowej niepohamowanej namiętności odczuwa ciężar banalności życia codziennego. Irène Némirovsky pisze w tej książce subtelnym, jak i obrazowym językiem o wąskiej granicy między żądzą życia a strachem przed śmiercią tzw. „Jeunesse dorée“ („złotej młodzieży“) po zakończeniu I wojny światowej.

Jej subtelny, tajemniczy sposób przedstawiania ludzkich motywów czyni z Claudii Michelsen aktorkę, która przekonująco i dojrzale potrafi wcielać się w role kobiet w sytuacjach granicznych. W teatrze pracowała z reżyserami takimi jak Heiner Müller i Frank Castorf. Liczne są też jej angaże w produkcjach kinowych i telewizyjnych, m. in. w Deutschland Neu(n) Null Jean-Luca Godarda i Der Turm Christiana Schwochowa, za który otrzymała m. in. Nagrodę im. Adolfa Grimmego. Od 2013 r. prowadzi dochodzenia w serialu kryminalnym Polizeiruf 110 w Magdeburgu. W ostatnich latach zagrała m. in. w trzyczęściowym serialu Ku’damm 56, 59 i 63.

Sylvester Groth zalicza się do najbardziej cenionych niemieckojęzycznych aktorów charakterystycznych. Jego role są zagadkowe, jego gra wnikliwa. Wystąpił na wszystkich ważnych scenach i pracował z renomowanymi reżyserami, takimi jak Peter Zadek, Klaus-Michael Gruber i Frank Castorf. Do jego prac filmowych należą ostatnio seriale Dark, Deutschland 86 i Deutschland 89. W kinie wystąpił m. in. w ekranizacjach literackich Das Wochenende i Nadzy wśród wilków. Josepha Goebbelsa zagrał zarówno w filmie Dani Levy’ego Mein Führer (Adolf H. – Ja wam pokażę) jak i w filmie Quentina Tarantino Inglourious Basterds, za co został uhonorowany Nagrodą Gildii Aktorów Ekranowych. Dalsze wyróżnienia to m. in. Nagroda im. Adolfa Grimmego i Złota Kamera.