Historia parku krajobrazowego

Park krajobrazowy stworzony zgodnie z planami Petera Josepha Lennégo na zlecenie księcia Hermanna von Pückler i Johna Adeya Reptona ściśle przeplata się z obiektem pałacowym i stanowi ważną artystyczną część architektury. Wcześniejszy park z XVIII wieku miał ściśle barokowy charakter. Jego odnowę zlecono w trakcie renowacji całego terenu w latach 90-tych XX wieku projektantce ogrodów Adelheid von Schönborn. Park słusznie uznawany jest za wybitny element krajobrazu kulturowego Brandenburgii.

Podobnie jak przy innych zabytkowych budynkach rekultywacja parku miała pierwszeństwo przed zadaniem konserwacyjnym, polegającym na przywróceniu pierwotnych estetycznych zamiarów architektów i projektantów ogrodu. Decydujące było, żeby przy uwzględnieniu ochrony przyrody można było znów zobaczyć związki przestrzenne łączące się ze sobą jak dawniej obrazy.

Podczas spaceru po parku ukazują się nieustannie widoki, gdzie budynek pałacu, ale także inne stałe punkty i linie krajobrazów rzucają się w oczy. Jednym z takich punktów jest pierwszy pomnik, który postawiono na cześć Fryderyka Wielkiego. To dzieło sztuki wykonał rzeźbiarz Giuseppe Martini z rodziny Lucchese, według projektów Johanna Wilhelma Meila. Dzieło ukazuje boga wojny Marsa i boginię sztuki i nauki Minerwę na jednej kolumnie z urną ustawioną w żałobie po zmarłym królu. Joachim Bernhard von Prittwitz kazał postawić pomnik w 1792 r. W 2012/2013 r. został on dokładnie odrestaurowany. Park pałacowy Neuhardenberg został odznaczony w 2004 r. przez niezależne jury mianem »Najpiękniejszego parku Niemiec« za wielkie zaangażowanie wykonawców zlecenia przy renowacji zabytkowego obiektu, wysoką jakość konserwacji zabytkowego ogrodu oraz wzorowe i rozsądne użytkowanie.