Sebastian Haffner
Abschied (Pożegnanie)
Paryż, wiosna 1931 roku: Młody mężczyzna stoi nad brzegiem Sekwany, zbliża się chwila pożegnania. Raimund spogląda na miasto i na swoją ukochaną Teddy, która przyjechała do Francji, by studiować i zaznać wolności – i której być może już nigdy nie zobaczy. Gdyby tylko mógł zatrzymać przyszłość! Między poczuciem lekkości a rozstaniem, między zapachem wiosny a przeczuciem nadchodzącej ciemności zagęszcza się cały duch epoki. To miesiące schyłku Republiki Weimarskiej, zanim wolność zamilknie.
Alexander Scheer użycza głosu dwudziestoczteroletniemu autorowi – głosu, który zdaje się zawieszony między wspomnieniem a teraźniejszością. Nasycona odwagą przeżywania, pięknem i melancholią pożegnania, jest to książka klarowna i przenikliwa, opowiadająca o miłości, prawdzie i świecie, który zaczyna się rozpadać.
Raimund Pretzel napisał Pożegnanie w 1932 roku jednym tchem. Dopiero podczas emigracji w Wielkiej Brytanii od 1938 roku autor przyjął pseudonim Sebastian Haffner, utworzony od imienia Johanna Sebastiana Bacha oraz Symfonii Haffnerowskiej Mozarta. Powieść przez długi czas pozostawała ukryta w spuściźnie tego wpływowego publicysty Republiki Bońskiej, który powrócił do Niemiec w 1954 roku, i ukazała się dopiero w 2025 roku – niemal sto lat po jej powstaniu.
Alexander Scheer świetnie odnajduje się zarówno w teatrze i filmie, jak i na scenie muzycznej. Jego kariera rozpoczęła się około 25 lat temu rolą w filmie Sonnenallee. Dziś należy do najbardziej wyrazistych aktorów niemieckiego kina i zachwyca intensywnym, niezwykle zmiennym stylem gry. Zyskał uznanie za role w filmach Andreasa Dresena, m. in. w tytułowej roli w Gundermann oraz jako adwokat w Rabiye Kurnaz kontra George W. Bush. Obok angaży w Berlinie, Hamburgu, Wiedniu i Frankfurcie pozostaje silnie związany z teatrem; przez wiele lat był członkiem zespołu berlińskiej Volksbühne pod dyrekcją Franka Castorfa. Regularnie występuje także jako wokalista i gitarzysta – obecnie z programem poświęconym Davidowi Bowie pt. Heroes.
